رضا مهماندوست در گفت و گوی اختصاصی با پايگاه اينترنتی كانون تكواندوكاران ايران:

 

فاتحه اين تكواندو را بخوانيد.

اشاره:

رضا مهماندوست نام آورترين و كارآمدترين مربی تاريخ تكواندو و ورزش های رزمی كشورمان، بيش از يك سال است كه به دليل اختلاف با باند حاكم بر فدراسيون تكواندو و تنها به دليل درخواست حقوق حقه اش از كنار گود نظاره گر عملكرد دوستان ناراست و شاگردان ناخلف ديروزش است!

كانون تكواندوكاران ايران و اتحاديه متخصصان ورزش های رزمی، بارها پيش از المپيك لندن خواستار بازگرداندن اين مربی بزرگ به هدايت تيم ملی شدند. مربی وطن پرستی كه با به دست آوردن قهرمانی های پياپی برای كشورش، دنيا را وادار به كرنش در برابر تكواندوی ايران كرد؛ تا جايی كه عنوان بهترين سرمربی تكواندوی جهان از سوی فدراسيون جهانی به او اعطا شد. اما افسوس كه رسم بزرگمرد كشی در تاريخ ايران اين بار در تكواندوی كشورمان خود را نشان داد و ناجوانمردان وطن فروش مانع از تداوم افتخار آفرينی های وی شدند.

در ذيل گفت و گوی اختصاصی پايگاه اينترنتی كانون تكواندوكاران ايران با رضا مهماندوست را در اختيار علاقه مندان قرار می دهيم.

آقای مهماندوست سطح فنی مسابقات جام جهانی آروبا را چطور ارزيابی مي كنيد؟

در دوره های گذشته رقابت های جام جهانی، ۲۴ تيم برتر دنيا شركت داشتند، اما در اين دوره تنها تنها ۱۶ تيم اعلام آمادگی كردند، كه در نهايت ۱۳ تيم بيشتر در اين مسابقات شركت نكردند. ضمن اين كه از اين ۱۳ تيم هم، تيم های مكزيك و اردن كه از قدرت های تكواندوی جهان هستند حاضر به شركت در اين رقابت ها نشدند و به جای آن ها "دومنيكن" و "آروبا" ميزبان بازی ها كه به هيچ وجه در تكواندوی جهان جايی ندارند، جايگزين شدند.

از نظر كمی تعداد تيم ها نسبت به گذشته نصف شده بود و از لحاظ كيفی هم چند تيم برتر دنيا غايب بودند. بنابراين هم از نظر كمی و هم از نظر كيفی اين رقابت ها نزول فاحشی نسبت به گذشته داشت و با ادوار پيشين قابل قياس نبود.

عملكرد تيم كشورمان را در اين رقابت ها چطور می بينيد؟

تيم ايران خوش شانسی بسيار بزرگی آورد كه تا پيش از فينال با تيم های دومنيكن، روسيه، آمريكا و چين روبه رو شد. دومنيكن حريف نخست ايران اصلاً در تكواندو حرفی برای گفتن ندارد. روسيه هم كه تيم خوبی اعزام نكرده بود، به دومنيكن باخت! هرچند ما هم به زور و اختلاف سه امتياز بر روسيه پيروز شديم. آمريكا هم به دليل اين كه با تعداد معدودی بازيكن در اين رقابت ها حضور پيدا كرده بود به دليل آسيب ديدگی ۲ تن از بازيكنانش در برابر ايران حاضر نشد كه يك پيروزی باد آورده نصيبمان گرديد و با توفيق اجباری هم استراحت كرديم. تيم چين حريف نيمه نهايی ما هم از جمله تيم هايی است كه تاكنون نه تنها در سطح آسيا و نه در سطح جهان هيچ عنوانی ندارد. اما تيم ايران برابر اين تيم زجر بسيار كشيد و با بخت بلند و تنها با اختلاف يك امتياز (۱8-۱9) توانستيم پيروز شويم تا به فينال برسيم.

در بازی فينال در برابر كره در حالی با شكست سنگين رو به رو شديم كه تا پيش از اين ديدار شانس ما از هر لحاظ برای قهرمانی از كره جنوبی بيشتر بود. چون با توجه به استراحت برابر آمريكا و ديدار سبك با چين، بازيكنان ما انرژی كافی در برابر كره ای كه به سختی و با اختلاف سه امتياز توانست تيم قدرتمند اسپانيا را در نيمه نهايی شكست دهد، داشتند. با اين شرايط بايد كره را كه خسته تر از ما بود می برديم؛ اما متأسفانه بدترين نتيجه را طی ديدارهايی كه با كره داشتيم به دست آورديم و با شكست ۱۳-۲۷ برابر اين تيم به شكست تحقيرآميزی تن داديم كه در تاريخ تكواندومان سابقه نداشته است.

اين در حالی است كه در اين مسابقات ما با بهترين بازيكنان خود در اوزان بين ۷۰ تا ۸۰ كيلو در مقابل اين تيم ظاهر شديم كه تا پيش از اين هميشه كره ای ها در اين اوزان مغلوب ما بوده اند. بنابراين با توجه نتايج به دست آمده عملكرد تيم ايران در اين مسابقات نه تنها ضعيف بلكه افتضاح بوده است. به نظر من تيم ايران در اين رقابت ها بسيار شكننده نشان داد و اگر چاره ای انديشيده نشود بايد در مسابقات مهم تر يعنی قهرمانی جهان منتظر شكست فاجعه بار ديگری باشيم.

به قهرمانی جهان اشاره كرديد، سطح اين مسابقات در مقايسه با قهرمانی جهان در چه مرتبه اي قرار دارد؟

سطح مسابقات قهرمانی جهان با اين مسابقات قابل مقايسه نيست. در قهرمانی جهان كه يك ماراتن جهانی محسوب م‍ی شود، بهترين تكواندوكاران از بيش از ۱۴۰ كشور حضور دارند و هر بازيكن تا فينال بايستی ۷ بازی انجام دهد. اما جام جهانی داراي اهميتی بود كه پيش تر عرض كردم.

پس از رفتن شما تيم ملی تكواندو در قهرمانی آسيا، المپيك و جام جهانی نتايج مطلوبی كسب نكرده، علت چيست؟ آيا عدم حضور شما تا اين حد تاثير گذار بوده است؟

اگر حمل بر خود ستايی ندانيد بايد بگويم نتايج نشان دهنده همه چيز است. زمانی كه بنده هدايت تيم ملی را بر عهده داشتم، سال ها تلاش كرده و زحمت كشيدم تا به كمك اعضای تيم ملی عناوينی كه خود شاهد بوديد به دست آورده و در ميادين جهانی از جمله بازی های  المپيك، قهرمانی جهان، جام جهانی، قهرمانی آسيا و بازي های آسيايی با اهتزاز پرچم ايران برای كشورمان افتخار كسب نموديم. اما متاسفانه به دليل سوء مديريتی كه بر تكواندوی كشور حاكم است با جدايی بنده تمامی افتخارات را به كره ای ها تقديم كرديم و به نتايج ضعيف‍ی در المپيك و اين مسابقات اخير دست يافتيم و به آن ها دلخوش كرده ايم.

آيا اگر از اين فدراسيون پيشنهاد همكاری شود، می پذيريد؟

خير به هيچ عنوان با فضای موجود با اين فدراسيون همكاری نخواهم كرد.

اگر شرايط مهيا گردد، چطور؟

شرايط برای من زمانی مهيا می شود كه پولادگر و تيم همكارانش دست از سر تكواندوی ايران بردارند و از فدراسيون كنار بروند.

با اين اوصاف آينده تكواندو را چطور ارزيابی مي كنيد؟

اگر اوضاع به اين منوال پيش برود، بايد فاتحه تكواندو را خواند.

 

تهيه و تنظيم: روابط عمومی كانون تكواندوكاران ايران.

8/9/1391