تاریخچه تکواندو

     
     

نویسنده: سید احسان پیرایش

 

تکواندو نام هنر رزمی است که اکنون به عنوان یک ورزش مدرن در سطح جهان شناخته شده و در طی قرنهای متمادی سیر تکاملی خود را طی نموده است. مشخصه اصلی این ورزش، سبک رزمی است که از دست و پا بدون سلاح در مقابل حریف استفاده می کند. بدون شک این سبک رزمی که در کره پرورش یافته است، ریشه در آداب و رسوم و محیط جغرافیای و مسائل سیاسی دوران مختلف در کشور کره دارد. اولین زندگی ابتدایی اجتماعی ثبت شده در کره 2333 سال قبل از میلاد مسیح است که موسس افسانه ملی تانگون، کره قدیم را در آسادال تاسیس نمود. مانند تاریخ ملل دیگر زندگی ساده اجتماعی بتدریج به زندگی قبیله ای و سپس این جوامع به شکل ایالت و کشور درآمدند. اسنـاد تـاریخی نشان میـدهـد که حدود 2000 سـال پیش در ایـن ایـالتهای قبیله ای قـربانـی

   
       

کردن برای خدایان آسمانی در جشنهایی همراه با رقص و مـوسیقی و بـازیها وجود داشت. تکامل تکواندو در 3 سلسله پـادشاهیدر کره آغاز شد، که اولین آن کوگوریو بود که در تانگون حکومت می کرد. در بین آثار باستانی این دوره قبر میونگ چونگ شامل یک نقاشی دیواری است که در آن دو جوان به روش تکواندو با هم مبارزه می کنند، تعدادی از زنان نیز در حال اجرای رقص گروهی می باشند. در دوره سلسله پادشاهی پکجی، یعنی دوره دوم پادشاهی کره در جنوب غربی شبه جزیره کره در بخش رودخانه هان، با چین مبادله بازرگانی می شد و تمدن از طریق دریا به ژاپن منتقل

 
       

 می گردید. در داستانهای عامیانه این دوره (چولاپوکدو) توصیف می کنند که چگونه پیونجن دوری (یک نوع بازی از نوع سنگ اندازی) و سوپاکهای (یک شکل قدیمی از تکواندو) در بین مناطق مختلف بروی صحنه آمد، بطوریکه اسناد تاریخی نشان می دهند مردم دوست داشتند در اسب سواری، تیراندازی و سیرون که نوعی کشتی بود رقابت کنند. سلسله سیلا (سلسله سوم پادشاهی کره) در قرن هفتم بعد از میلاد تاثیر بسزایی در رشد هنر رزمی کره داشت. این سلسله در گوشه جنوب شرقی جدا شده از شبه جزیره قرار داشت ولی سیلا با پیروزی بر دو سلسله دیگر کره را متحد نمود. حامی قدرت ملی سیلا یگانه سیستم جنگی اش یعنی هورانگ دو بود. هورانـگ دو شـامـل جـوان هـایی از خـانواده های اصیـل بـود که نسبت

   

 به تربیت جسم و فکر فداکاری می کردند، بود.طی قرن ها بعد سیلا راه را برای سلسله جدید کوریو که بوسیله تانگون در سال 918 قبل از میلاد تاسیس شده بود، هموار کرد. کوریو تلاش کرد سرزمینش را از طرف شمال گسترده کند و تا حدی نیز موفق شد و تجاوز دشمن به کره را بوسیله تکواندو که سوباک دو نامیده می شد دفع کرد، دیگر تکواندو برای کره ای ها یک سلاح محسوب می شد. یک جنگ تاریخی نشان می دهد که در تجاوز ژاپن به کره حدود 700 سرباز داوطلب از منطقه کوم سان با مشت های خالی بوسیله تکواندو با مهاجمان جنگیدند. تکواندو در معنی لغوی به معنی هنر استفاده از دست و پا می باشد و علیرغم اینکه در عوام به عنوان هنر رزمی استفاده از پا شهرت یافته است، اما یک سیستم کامل بدون نقص رزمی است.

                 
         

تکواندو فراز و نشیب های زیادی را در قرن گذشته طی نموده، در آوریل سال 1955 نام تکواندو توسط ژنرال چوی هونگ هی در جلسه ای در کره بر روی هنر رزمی کره ای ها ثبت گردید و از طرف مقامات سیاسی به رسمیت شناخته شد. در شناساندن و ارائه تکواندو نوین از زحمات و تاثیرات بسزای ژنرال چوی هونگ هی بنیانگذار تکواندو نمی توان به سادگی گذشت و این حقیقتی غیر قابل انکار است. در سال 1965 انجمن تکواندو کره و در سال 1966 فدراسیون بین المللی تکواندو (I.T.F) در کره، و در سال 1973 فدراسیون جهانی تکواندو (W.T.F) با حمایت رجال سیاسی کره جنوبی تاسیس شد. این دو سازمان همواره در رقابتی تنگاتنگ با یکدیگر بودند و سعی داشتند شناخت و حمایت بین المللی هرچه بیشتر جذب کنند، I.T.F با حمایت از اعضاء خود و W.T.F با حمایت رهبران سیاسی و شناخت جهانی و رسمیت در سطح جهان. هر دو ارگان بر فلسفه و اصول فرم ها اهمیت می دهند. W.T.F اهمیت زیادی برای مبارزه و مسابقات قائل است و I.T.F تکیه بر جنبه ها و مسائل اخلاقی و فلسفی این ورزش دارد. در سال 1980 کمیته بین المللی المپیک طی جلسه ای در مسکو W.T.F را به رسمیت شناخت و تکواندو پومسه در 1988 و 1992 به صورت تشریفاتی در المپیک به نمایش درآمد. تکواندو در سال 1994 به عنوان یک ورزش کامل المپیکی اعلام و در سال 2000 و در سیدنی استرالیا رسما وارد این رقابتها شد و تاکنون در المپیک های 2004 آتن و 2008 پکن تکواندوکاران منتخب جهان با یکدیگر به رقابت پرداختند.